سلام.
اینروزا خیلی به تفاوتای اول زندگی و الان فکر میکنم.
دیشب از دوستش که اول زندگیشه نقل قول میکرد که خانومم اوایل هرچی درست میکرد میخوردم و میگفتم به به چه خوشمزه شده، با اینکه اصلا خوب نبود...یه شب از دست پخت بدش خسته شدم و دیدم درست نمیشه، سرش سرو صدا کردم که این چه وضعشه آشپزی بلد نیستی و اینا، از فرداش غذاهاش خوشمزه شد.
بهش گفتم خوب اون اشتباه میکرده، نه باید کامل تعریف میکرده نه کامل بد و بیراه میگفته...
به من اشاره میکنه و میگه با بعضیا همین رفتارم بکنی قهر میکنن و ناراحت میشن.
گفتم بله، شما هم خوبیش رو میگفتی هم بدیش، ولی اشتباهت این بود اول بدیاش رو ردیف میکردی بعد میگفتی دستت درد نکنه و خوبیش رو.
باید اول خوبیا رو بگی بعد بگی اگه این کار رو میکردی بهتر میشد.
+اوایل اون خیلی پیش میومد گیر بده به همه چی...مخصوصا غذا...و خیلی پیش میومد که صداش بلند بشه، حالا نه حتما با دعوا ولی من رو صدای بلند حساس بودم و ناراحت میشدم و قهر میکردم و گریه میکردم.
بعد از کودک درون خیلی خیلی خیلی مراعات میکنه، و چون صداش بلند نمیشه و چون وقتی گیر میده با ملایمته و یه عزیزم هم میذاره تنگش منم کم پیش میاد ناراحت بشم...و خوب منم سعی میکنم یا اون کار رو دیگه نکنم یا بگم دلیل کارم رو.
الان هر وقت میرم توی اتاق ،سریع میاد ببینه چم شده و این اواخر میگفت خوبه اتاق داریم وگرنه قهر میکردی کجا میرفتی؟(اتاقمون اتاق قهره)
خلاصه با اینکه اوایل ازدواج هم خیلی اوضاعمون متشنج نبود، ولی بازم الان خیلی آروم تر شده جو خونه.
+ اون ۴ گیگ تموم شد و تا ۱۰ روز دیگه فقط ۱ گیگ دارم.
امیدوارم بتونم نگهش دارم...باید دیگه اینستا نرم.
