مسئولان را نفری یکی دو سال بفرستید مستاجری و حقوق ماهیانهی معمول ۲۰، ۳۰ تومانی را بهشان بدهید.
بعد زمان کالابرگشان را هم از بیستم هر ماه به پنجم ماه بعد موکول کنید.
بعدش تشویقشان کنید فرزند بیاورند.
بعد توی کالابرگشان هم محدودیت ایجاد کنید نتوانند با آن مایبیبی و چیزهای دیگری به جز آنهایی که فروشگاههای زنجیرهای تعیین کردهاند بخرند.
ماشینشان را هم ازشان بگیرید و بهشان یک ماشین مدل پایینتر بدهید و سهمیهی بنزین ماشینهای مدل پایین را هم قطع کنید.
آنها را از محلههایی که خیابانهایش صاف و بدون دستانداز است به محلههایی که آسفالتش فرومیرود توی لاستیک و میترکاندش یا جلوبندی را پاره میکند کوچ بدهید.
وام ودیعهی مسکن هم اگر ثبتنام کردند بهشان بگویید فعلا بخشنامهی توزیع وام متوقف شده است.
حسابهایشان را مدام چک کنید تا اگر قسط عقبافتاده داشتند فورا با واریز یارانه یا حقوق سر ماه یا حتی قرض و قولهای که از دیگران گرفتهاند به طور خودکار و غافلگیرانه از حسابشان کسر شود تا یاد بگیرند قسطهای بانکها را سر ماه بدهند و جزو بدهکاران بانکی نباشند.
اگر از پس همهی اینها برآمدند و به انقلاب وفادار ماندند بهشان برچسب تندرو و ترمز بریده و ساندیسخور و جیرهخور و مزدور نظام بزنید.
بعد از گذراندن همهی این مراحل اکنون شما مسئولانی خواهید داشت که حداقل از نظرِ نظری، در تراز مردم مبعوثشدهی کف خیابان خواهند بود.
از نظر عملی هم به عملکردهای جهادی آنها برای درمان درد ملت نگاه کنید و نمره بدهید.
✍حسینعباسیفر
+سلام.
کاش میشد همچین کاری کرد باهاشون.
مثلا کاندیدای ریاست جمهوری، دو سال قبل از رای گیری انتخاب میشدن و همین کارا رو باهاشون میکردن.
اونوقت شاید با جون و دل خدمت میکردن.
