سلام.
یه وبی رو خوندم که نویسندش ازینکه مردم برای برد ایران خوشحالن عصبانی بود.
نوشته بود اونهمه آدم بی گناه توی زندانن بعد اینا شادی میکنن.
عربستان یه روز رو به خاطر بردش از آرژانتین تعطیل کرد که مردم شادی کنن. و وعده کلی پاداش به فوتبالیستاش داده. در حالی که کلی کودک بی گناه تو زنداناش هستن.
تو نظراتشون نوشته بود اینا اگر عزیزشونم بمیره بازم اینجور مواقع خوشحالی میکنن.
من عزیزم مرده. مهمتر از پدر و مادر توی خانواده وجود نداره. من پدرم رو یه ماه هم نشده از دست دادم.
از برد ایران خوشحال شدم. ولی بزن و بکوب نکردم. اصلا اعتقادم اینه دیگه تا آخر عمر چیزی نمیتونه عمیقا خوشحالم کنه.
ولی اینکه نذارم بقیه شاد باشن و هرکی خوشحال بود پاچش رو بگیرم خودخواهیه.
مثل اینکه خواهر شوهر نرگس عقد کرد بره بگه شما غلط میکنید خوشحال باشید. مگه نمیدونید بابای من دیگه نیست.
اونا از فوت بابام شاد نیستن. ولی دلیلیم نداره برا ازدواج دخترشونم شاد نباشن.
همه چیز رو بهم ربط ندین.
قیمه هارو نریزید تو ماستا.
+یه جا هم نوشته بود تماشاچیا رو خودشون انتخاب میکنن.
خوب عاقل اگه خودشون انتخاب میکردن اون دو نفری که بازی قبل پرچم شیر و خورشید نشون دادن رو هم راه نمیدادن.
