سلام.

دیروز هم یه روز عادی بود مثل بقیه روزها.

فقط من فاز افسردگیم بیشتر شده بود.

و مثل همیشه روز تولدم دچار بحران بالا رفتن سن شده بودم.

در صورتی این اتفاق برام نمیفته که روز تولدم بهم خوش بگذره.

مجازیا چند نفر مثل رویا و فاطمه و طاهره یادشون بود و تبریک گفتن، ولی واقعیا یادشون نبود.

رفته بودم خونه مامانم زهرا میگه تولدت امروزه؟ گفتم آره، میگه عه فکر مردم فردایه، تولدت مبارک، چه حسی داری ۲۸ ساله شدی؟

گفتم کی گفته ۲۸سالم شد؟ من هنوز ۲۷سال و ۳ساعتمه.

مامانم ازونور میگه نچ نچ، من هنوز به همه میگم انار ۲۵سالشه.

یا خاله اومده بود(اونی که روز تولدم عقد کرده) گفتم حتی تو هم تولدم رو یادت بود🥲

میگه عه من فکر میکنم فردا سوم اردیبهشته.

خلاصه دیروز مثل هر سال به این نتیجه رسیدم که کاش آدما روز تولدشون رو فراموش کنن. اونطوری کمتر اذیت میشن.