سلام.

دیشب قرار بود بریم حرم، اما علی دووم نیاورد و ساعت ۷ تا ۱۰ خوابید. بعدشم که شام و بعد دیر وقت شد.

امروزم که بچه مردم ان شاءالله قراره بره سر کار، و معلوم نیست کی بیاد.

نها حوصلمون سر میره.

شاید یه سر رفتم خونه مامانم. نیستن، ولی علی یکم از بی حوصلگی در میاد.

شایدم بگم عروس بیاد اینجا. و شاید هر دو کار رو انجام بدم.

+کودک درون دو با وجود ریزه پیزه بودنش باعث میشه وقتی روده هام پره، کمردرد بشم. و صبحا اغلب با کمر درد بیدار میشم.

دیشب تو وب مریم دو تا حدیث گذاشته بود در مورد کودک درون داری و مادری.

شنیده بودم هرکی سر زایمان بمیره شهید به حساب میاد، برا این بوده که همه گناها از بین میره.

و شنیده بودم زن کودک درون دار، انگار داره جهاد میکنه.

یعنی هر کی در حال جهاد بمیره هم شهید به حساب میاد.

ولی خوب من به نسبت بقیه دوران ۹ماهه راحت تری رو دارم.

به نظرم مردایی که تو این نه ماه صبوری میکنن تو بد غذایی و بد اخلاقیای خانومشون هم، کار بزرگی میکنن.

و مردایی که یکسره غر نمیزنن.

بودن مردایی که تو این دوران هم زنشون رو میزدن.