سلام.

بچه مردم ساعت نه و نیم رفت.

منم تا الان خواب بودم.

به احتمال زیاد الگو قطعی تغییر کرده و ده تا دوازده شده.

از کوفتگی پا شدنم نمیاد. باید به علی بگم پشتم راه بره.

به بچه مردم گفتم امروز کارت رو تموم کن، فردا باز فرش بشوریم.

آه... برق نیست لباسشویی روشن کنم.

عب نداره.

میخواستم صبحانه حلوا درست کنم، ولی دیر شد.

صبح نمیخواستم به معصومه شیر بدم، انقدر گریه کرد یه بار شیر دادم و باز خوابید.