سلام.

بچم مشهدی حرف میزنه.

مثلا میگه همی ل بیگیل(همی ره بیگیر)

یا به جای نَه، میگه نِه.

البتی گاهی اوقات. الانم همچین تند و زیبا صدامون میزده، مامان، مامان. بابا، بابا. کیف میکنم.

+دو سه روز پیش اومدم براش صوره توحید بخونم. گفتم بسم الله الرحمن الرحیم. سریع بعد من گفت به نامِ

گفتم خدایی که

گفت امدی داده(همه چی داده)

گفتم بازم میده

گفت مِمّمونه

گفتم دوستمون داره.

گفت از بابا بیدل و بیدل و بیدل.

کلی ذوق کردم براش. فکر نمیکردم وقتی دارم میخونم یاد بگیره.

سوره توحیدم همون کلمه های آخر. احد و صمد و لم یلد ولم یولد و کفوا احد رو یاد گرفته.